|
Sólheimaheiði er heiði sem er að miklum hluta
basaltsvæði, frekar illa gróið og nema hlíðarnar að
sunnan. Undir heiðinni standa Sólheimabæirnir og
litlu vestan við bæina rennur lítil bergvatnsá er
ber heitið Húsá. Áður fyrr voru miklu fleiri búendur
á gjöfulum Sólheimajörðunum.
Pétursey er fallegt fjall, 275
metra hátt, með hamraflugum hið efra yfir
blómskrúðugum brekkum, efnið er að mestu móberg með
nokkrum basaltinnskotum.
Dyrhólaey, eða Portland eins og eyjan er oft
nefnd af sjómönnum, er einstakur höfði, 110-120
metra hár með þverhníptu standbergi í sjó vestan,
en meira aflíðandi og grasbrekkur að norðan. Suður
úr henni klettatangi, Tóin, með gati í gegn, dyrunum
sem eyjan ber nafn af.
Skeiðflatarkirkja
var reist nálægt síðustu aldamótum þegar Dyrhóla- og
Sólheimakirkjur voru lagðar niður og sóknirnar
sameinaðar.
Loftsalahellir
er í suðaustanverðu Geitafjalli, allstór
hellisskúti. Þessi hellir er hinn forni þingstaður
bænda í Mýrdal en nálægt honum er þúst ein í brekku
er nefnist Gálgaklettur.
Reynishverfi.
Vestan Reynisfjalls liggur vegur suður með öllu
fjallinu og ef hann er ekinn til enda þá er komið að
syðsta bæ landsins Görðum. Rétt vestan við bæinn
Garðar er jörðin Hellur en þar bjó síra Jón
Steingrímsson eldklerkur ásamt bróður sínum,
Þorsteini í tvo vetur.
Reynisfjall stendur við þorpið í
Vík. Upp á fjallið liggur 340 m langur vegur, bæði brattur og erfiður,
en fær fjórhjóladrifsbílum upp frá Vík.
Þessi vegur var lagður í seinni heimsstyrjöldinni
fyrir breska og bandaríska herinn og var í mörg ár
rekin þar lóranstöð.
Heiðarvatn
er inní Heiðardal sem er rétt fyrir norðan Vík.
Náttúrufegurð er mikil í Heiðardalnum. Úr
Heiðarvatni rennur Vatnsá sem er ein af fallegustu
laxveiðiám landsins en einnig má geta þess, svona
til gamans, að Vatnsá er eina áin á Suðurlandi sem
rennur í norður.
Reynisdrangar eru allt að 66 metra
háir drangar sem rísa úr sjó fyrir framan undir
Reynisfjalli og sjást þeir mjög vel frá Vík. Stærsti
drangurinn er hinn þrítyppti Langsamur sem minnir á
þrímastrað skip. Áfastur honum er Landdrangur og sá
þriðji er ýmist nefndur Háidrangur eða
Skessudrangur.
Vík. Kauptún, byggt í landi
Víkurbæja og á Víkursandi. Íbúatala í dag er um 330
og er aðalatvinnuvegur þjónusta við bændur og
ferðamenn ásamt ýmis konar framleiðslu.
Höfðabrekka
er austasti bær fyrir vestan Mýrdalssand.
Höfðabrekka er gamalt höfðuból, kirkjustaður og
stórbýli til forna. Í Kötluhlaupi árið 1660 tók bæinn af og var hann þá fluttur upp á heiðina og var hann
ekki fluttur niður aftur fyrr en 1964. Á 17. öld bjó
fræg ætt á Höfðabrekku en talið er að í eigu þeirra
hafi verið virtasta handrit Eddukvæða; Konungsbók
Sæmundar-Eddu.
Í
dag er rekið myndarlegt hótel að Höfðabrekku.
Höfðabrekkuheiði.
Vegfarendur sem eru á ferð um Mýrdalshrepp ættu ekki
að láta það fara framhjá sér að aka inn
Höfðabrekkuheiðar sem er fær fjórhjóladrifsbílum.
Þetta var þjóðleiðin austur að Mýrdalssandi í um það
bil 20 ár, þangað til Jónsmessuhlaupið í Múlakvísl
árið 1955 rauf hana. Ekki er hægt að lýsa öllu sem
hægt er að sjá á þessari þessari stórkostlegu leið.
Sjón er sögu ríkari. Boðið er upp á jeppferðir bæði
frá Vík og Höfðabrekku.
Hjörleifshöfði,
klettahöfði úr móbergi á suðvestanverðum
Mýrdalssandi 221m hár. Hefur áður náð í sjó fram, en
nú nær sandurinn langt suður fyrir höfðann. Í
Landnámu segir svo að Hjörleifur hafi numið land í
Hjörleifshöfða. Þar var hann veginn og er haugur
hans talinn vera efst á höfðanum.
Nánar...
|
